Startseite

einige Worte vorweg

- Wir über uns

Termine

Berichte

Meinung & Kritik

Die Distel

Aktuelles aus dem Kreis

Kinder- und Jugend

Jugendgruppe
Grünes Klassenzimmer
Naturschutz

Umweltpolitik

Kontakt

Impressum

 
Emsdettener Volkszeitung
“DÜTT UN DATT“

Dat Dettschke Vienn

in de Sparkasse

von Willi Kamp

 

 

Wu de Tieten sick ännert

 

Emsdetten • Well de lästen siemsig Jaohr no metbeliäwt häff, de wünnert sick, wu sick de Wind dreihen kann.

 

Et geiht um usse Vienn. Vöndage kiek wi usse Vienn -Guott si Dank - äs `ne Kostbarkeit an, de wi hööden un wahren müett. Dat was nich ümmer so.

 

Dat Dettschke Vienn was äs maol äs sueren un natten Grund anseihn, wao nix woss. Dao was Grund un Buoden nix wärt, un et gaff de kinnen Pänning för. Man wuss auk no nich viell von Naturschutz. Düsse Giegend was äher ungemütlik un unheimlick. Wenn man dao nich hän moß, holl man sick dao leiwer wegg.

 

Von Spöökerien sint us bloß de Namens bliewen.

De Spookgestalten, de dao wuehnden, deiden dat so richtig beliekteeken: Met dat Viennmöerken mocken de Möers de Kinner Angst, de nich aarig sien wollen.

„Wocht man, dat Viennmöerken hält di!"

Dat Schimpwaort „Du olle Vienndüwel" was eene Beleidi­gung. Dat „Hohomänneken“ spöökede alltiet harüm un was nich to packen. Von düsse Spöökerien sint us bloß de Namens bliewen.

 

Us is dao viell verluoren gaohn, weil man düsse Giegend ümmer so lück minächtig ankeek. Man betrachtede düsse Moorpände bloß daonao, wat man sick wegghaalen konn. Alle Buern un Duorpfamilgen, de een Pand harren, droffen dao Tuorf stiäken.

Dat düsse dagelange Arbeit midden in de Brut- un Uptrecktied von Vüegel un Wild passeerde, dao keek kineen no wier.

De helle Tuorf, de kinnen Brennwert harr, un Heideflächen wuerden äs Plaggen to`t Ställe Streien wegghaalt. Heideflächen, de in`n Wegg wassen, wuerden schlankwegg affbrannt. Harrauk (bläulicher Heiderauch) lagg baol ümmer in de Luft un was in olle Tieten een heel bekannten Rüek.

 

Un wat gönk verluoren? De Nachtschwalbe trock wegg. Förster Mennekes häff us äs Kinner no to Nachtschalopentieden metnuomen, weil he us Birkhahns bi de Balz wiesen konn. Et was iäben daomaols een „Siängen", dat man dat Vienn utdrügen un villicht to Ackerland maken konn. Un in`t Vienn mocken sick so graute Pände von Biärkenbüschke breed. Dat Dettschke Vienn stonn up de Kippe, sick söwes to `ne wärtlause Baum- un Struukgiegend to verneilen.

 

Vöndage giff et wier Huopnung, dat`t Dettschke Vienn sienen Namen behollen kann un auk verdennt. Siet 1980 giff et de Dettschken Viendüwels, de äs iärste drangöngen, dat Dettschke Vienn to retten. „Entbirken" was nu dat graute Zauberwaort. Et wassen daomaols een Dutzend Mannslüde, de sick de Mauen upkrempelten, „usse Vienn" uptowecken. Viele annere häbbt sich anschluoten. Et süht so ut, äs wenn usse Kinner un Kinneskinner an`t un up`t Vienn wier echte Natur beliäwen küent. •

 

Willi Kamp

im April 2008

 
Kontakt Impressum Rechtliche Hinweise